Voor Anne Pelzer (1987) begint goede zorg niet bij protocollen, maar bij mensen. Goede zorg is zien wat er speelt en luisteren naar wat misschien niet direct wordt uitgesproken. Iets waar we bij Linc naar Zorg dagelijks voor gaan. Vanaf 1 januari 2026 is Anne lid van de Raad van Commissarissen en zal ze zich als toezichthouder richten op de kwaliteit en organisatie van de zorg binnen Linc naar Zorg. Tijd om kennis te maken!
Anne studeert geneeskunde in Maastricht en via de kindergeneeskunde komt ze terecht in de psychiatrie. Ze volgt de opleiding tot psychiater bij GGZ Oost Brabant en Reinier van Arkel. Jarenlang werkt ze in de crisiszorg binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie. Daar geeft ze leiding aan een crisisafdeling voor kinderen en jongeren. Ze werkt er aan vernieuwing van visie en beleid en publiceert meerdere malen over haar vakgebied. Anne woont in Vught en is moeder van twee jongens van 7 en 9. Ze sport meerdere keren per week, kookt en bakt graag en werkt in haar moestuin. Een gedreven vrouw, zowel privé als in haar werk.
Bedrijfskundig
Anne’s nieuwsgierigheid gaat na haar afstuderen al snel verder dan de behandelkamer. “Ik wilde niet alleen behandelen,” vertelt ze. “Ik wilde begrijpen hoe keuzes in een organisatie tot stand komen. Waarom doen we wat we doen? En wat betekent dat voor mensen in de praktijk?” Die zoektocht brengt haar ertoe een bedrijfskundige master (MHA) te volgen. Sindsdien beweegt ze zich bewust op het snijvlak van zorginhoud en bedrijfsvoering. “Ik wil met mijn voeten in de klei blijven staan. Dáár zie je wat beleid echt doet. Maar ik wil ook meedenken over hoe je de zorg organiseert. Bedrijfsvoering en de praktijk kunnen gewoonweg niet zonder elkaar.” Naast haar werk in de praktijk neemt Anne deel aan landelijke werkgroepen en maatschappelijke overlegorganen. Ze is daarnaast toezichthouder bij Jeugdbescherming Gelderland.
Zorg en perspectief
De vacature bij Linc naar Zorg komt eind 2025 toevallig op haar pad en de combinatie van zorg en wonen spreekt haar direct aan. “Begeleid wonen met het doel om weer zelfstandig verder te kunnen. Dat gaat over herstel in het dagelijks leven en weer onderdeel worden van de maatschappij. Heel belangrijk, als je het mij vraagt.” Tijdens een bezoek aan de Linc naar Zorg-locatie in Rosmalen ziet Anne hoe visie en praktijk samenkomen. “Het gebouw is ontworpen voor de bewoners en staat midden in de dorpskern. Dan zie je dat zorg geen losstaand systeem is, maar onderdeel van de gemeenschap. Je moet mensen niet wegstoppen in een locatie ergens achteraf. Juist midden in de maatschappij leren ze ervan, kunnen ze aansluiting vinden en werken aan een (meer) zelfstandig leven.” Linc naar Zorg slaat bruggen en dat is wat Anne graag ziet. “Domeinoverstijgend werken gaat in het huidige zorglandschap vaak moeizaam. Toch lukt het Linc om verbinding te maken. Je ziet dat er gezocht wordt naar mogelijkheden. Dat maakt verschil voor mensen, je kunt ze uitzicht bieden op een zelfstandig leven.”
Meer dan rapportages
Wat haar uiteindelijk doet besluiten om ‘ja’ te zeggen tegen de rol als commissaris, is de manier waarop Linc georganiseerd is. “De lijnen zijn kort, er wordt snel geschakeld en er is ruimte om te blijven ontwikkelen. Ze zijn creatief, innovatief, denken out of the box en zijn wendbaar. Dat is belangrijk. Het zorglandschap verandert voortdurend. Dan moet je mee kunnen bewegen.” Tegelijkertijd ziet Anne het spanningsveld dat bij groei hoort. Hoe blijf je persoonlijk als je groter wordt? Hoe bewaak je kwaliteit zonder dat processen het overnemen van mensen? In haar rol wil ze nadrukkelijk aandacht hebben voor het verhaal achter de cijfers. “Rapportages en percentages zijn nodig. Maar ze vertellen niet alles. Ik wil weten hoe bewoners het wonen bij Linc ervaren. Voelen zij zich gezien? Wat missen ze misschien nog? Dat kwalitatieve perspectief vind ik minstens zo belangrijk.” Samen met de overige leden van de Raad van Commissarissen, denkt ze mee over de verdere ontwikkeling van Linc naar Zorg. De portefeuilles worden onderling verdeeld, waarbij Anne zich sterk verbonden voelt met de zorginhoudelijke kant. “Ik ben benieuwd hoe Linc zich nog verder gaat ontwikkelen en draag daar graag aan bij. Het is en blijft een dynamisch proces, waarbij we oog moeten blijven houden voor kwaliteit. En uiteindelijk gaat het erom dat zowel medewerkers als cliënten zich gezien en erkend voelen. Als we daar als organisatie steeds opnieuw ruimte voor maken, dan blijven we samen de juiste deuren openen.”